Ogon psa nie spełnia wielu praktycznych funkcji, nie ułatwia czworonogowi utrzymania równowagi, ani nie zwiększa szybkości podczas biegu. Jego głównym zadaniem, jest natomiast komunikacja. Pies za pomocą ogona porozumiewa się z innymi psami, a także z człowiekiem.

Poprzez ruchy lub położenie ogona, pies wyraża swój nastrój i intencje. Tak więc:

• Ogon spuszczony, schowany między nogi oznacza lęk i niepewność.
• Ogon trzymany sztywno nad grzbietem oznacza, że pies jest gotowy do ataku.
• Ogon poniżej linii grzbietu, lekko poruszający się, oznacza, że pies jest spokojny i nie odczuwa silnych emocji.
• Ogon zakręcony nad grzbietem, to oznaka pewności siebie i skłonności do dominacji.
• Szybkie ruchy ogona oznaczają że pies jest podniecony i przyjaźnie nastawiony.

Ogon może przybierać także różne kształty:

• Kształt charakterystyczny dla kity wiewiórki - położony wysoko i płasko leżący nad grzbietem.
• Trzymany pionowo do góry.
• W postaci proporca.
• Ogon, jako przedłużenie linii grzbietu.
• Ogon luźno zwisający.

Rodzaje Skrętu ogona:

• Skręcony płasko nad grzbietem.
• Skręt tworzący precel.
• Skręcony na końcu.
• Połamany i zniekształcony.

Kształt ogonowi nadaje także włos. Może on być ułożony w pióro, w kłos lub w kitę, czasem owłosienie znajduje sie tylko na jakiejś części ogona.
Kiedyś bardzo popularne było przycinanie ogonów, obecnie odchodzi się od tej praktyki. W niektórych krajach jest ona wręcz zakazana. Wielu specjalistów twierdzi, że jest to zwykłe okaleczanie psa. Zachowanie ogona, wpływa z pewnością korzystnie na dobre porozumienie właściciela ze zwierzakiem, oraz na kontakt psa z innymi czworonogami.